بيمه عمر از زبان مردم

ليلا اكبرپور- توسعه بيمه‌هاي عمر در كشور موضوع چهاردهمين سمينار بيمه و توسعه است كه در 13 آذرماه امسال مانند سال‌هاي گذشته برگزار مي‌شود.

هر چند بسياري از كارشناسان ارشد بيمه داشتن يك بيمه‌نامه عمر كه جنبه پس‌اندازي داشته باشد را اصل وجود بيمه مي‌دانند و معتقدند اين شخص به درستي از مزاياي بيمه استفاده كرده است اما در كشور ما ميل به خريد بيمه‌نامه عمر آن هم از نوع پس‌اندازي بسيار اندك است، بسياري وجود سازمان‌هاي بيمه‌گري مانند سازمان تامين اجتماعي، خدمات درماني و حتي صندوق بازنشستگي كشور را دليل اصلي اين عدم تمايل مي‌دانند و گروهي اعتقاد دارند اين سازمان‌ها دولتي بوده و بيش از آنچه به عنوان ايفاي تعهدات مي‌پردازند، توان پرداخت ندارند و با رشد تورم و هزينه‌هاي افراد در طول زندگي مستمري سازمان‌هاي ياد شده كفاف امورات را نمي‌كند و براي رفاه خانواده وجود يك بيمه‌نامه مكمل عمر و پس‌انداز الزامي است.
توسعه بيمه‌هاي عمر در كشور موضوع چهاردهمين سمينار بيمه و توسعه است كه در 13 آذرماه امسال مانند سال‌هاي گذشته برگزار مي‌شود، هر چند بسياري از كارشناسان ارشد بيمه داشتن يك بيمه‌نامه عمر كه جنبه پس‌اندازي داشته باشد را اصل وجود بيمه مي‌دانند و معتقدند اين شخص به درستي از مزاياي بيمه استفاده كرده است اما در كشور ما ميل به خريد بيمه‌نامه عمر آن هم از نوع پس‌اندازي بسيار اندك است، بسياري وجود سازمان‌هاي بيمه‌گري مانند سازمان تامين اجتماعي، خدمات درماني و حتي صندوق بازنشستگي كشور را دليل اصلي اين عدم تمايل مي‌دانند و گروهي اعتقاد دارند اين سازمان‌ها دولتي بوده و بيش از آنچه به عنوان ايفاي تعهدات مي‌پردازند، توان پرداخت ندارند و با رشد تورم و هزينه‌هاي افراد در طول زندگي مستمري سازمان‌هاي ياد شده كفاف امورات را نمي‌كند و براي رفاه خانواده وجود يك بيمه‌نامه مكمل عمر و پس‌انداز الزامي است.
براساس تعاريف مستند از صنعت بيمه مي‌توان آن را از نظر كاربردي در زمينه‌هاي مختلف كه داراي تفاوت‌هاي حقوقي نيز هست به دو گروه كلي بيمه‌هاي اجتماعي و بازرگاني تقسيم كرد.بيمه‌هاي اجتماعي كه به بيمه‌هاي اجباري يا بيمه‌هاي ناشي از قانون نيز شهرت دارند بيشتر در مورد كارگران و طبقات كم‌درآمد جامعه كاربرد دارد، يعني افرادي كه از يك‌سو نيروي توليدي جامعه محسوب مي‌شوند و از سوي ديگر خود كمتر به فكر تامين آينده و معيشت خويش هستند، در نتيجه دولت در جهت حمايت از اين قشر، به موجب قانون آنها را تحت چتر حمايت بيمه‌هاي اجتماعي قرار مي‌دهد.
اما بيمه‌‌هاي بازرگاني به بيمه‌هاي اختياري نيز شهرت دارند و در آن بيمه‌گذار به ميل خود و آزادانه به تهيه انواع پوشش‌هاي بيمه‌اي در سه گروه بيمه‌هاي اموال، اشخاص و مسووليت اقدام مي‌كند و بيمه‌گر در قبال دريافت حق بيمه در زمان وقوع خسارات، آسيب‌هايي را جبران مي‌كند.
ديدگاه مردم نيز در خصوص بيمه‌هاي اجتماعي و بازرگاني متفاوت است و اطلاعات آنها از بيمه‌هاي بازرگاني بسيار اندك و تنها در اندازه خريد بيمه‌نامه شخص ثالث براي خودرو مي‌باشد.
در سطح شهر به ميان مردم رفتيم و نظرات آن را درخصوص بيمه جويا شديم كه در ادامه مي‌خوانيد:
بلوار كشاورز، پارك لاله، ساعت 10 صبح
درحالي كه دو خانم جوان كه هر كدام كودك خود را در كالسكه گذاشته و حركت مي‌كردند، جلو رفتم و گفتم: خانوما سلام، با تعجب سلام من و جواب دادند و منتظر شدند تا بقيه حرفم را بزنم خودم و معرفي كردم و كارت خبرنگاري دنياي اقتصاد را نشان دادم و توضيح دادم كه سيزدهم آذرماه روز بيمه است و ما در صدد هستيم يك ويژه‌نامه به مناسبت اين روز تهيه كنيم و از اين رو آمديم در سطح شهر تا نظر مردم را در خصوص بيمه جويا شويم.
يكي از خانم‌ها گفت: خوب خانوم شوهرم الان اينجا نيست وگرنه حتما رفتار تندي با شما داشت.
چرا؟ با خبرنگارها مشكل داره؟
نه با بيمه‌ها مشكل داره، چند روز پيش ماشينش خراب شده بود گذاشته بود تو تعميرگاه كه درست كنن، او نا هم رفته بودن باهاش بيرون و تصادف كردند، شركت بيمه پولش را نداد، شوهرم خيلي ناراحت شد.
خوب مي‌دوني چرا شركت بيمه پولش و نداده؟
نه نمي‌دونم، البته بيمه‌ها كلا پول بده نيستن.
نه اينطور نيست، اگر اينطوري به قضيه نگاه كنيد نمي‌تونين به درستي از مزاياي بيمه استفاده كنيد و اين ضرريه كه متوجه شما مي‌شه.
وقتي ماشين شما بيمه داره براي مواقعي كه خود شما از اون استفاده مي‌كنيد و وقتي ماشين مانند اين بار خراب مي‌شه و در تعميرگاه است به اندازه هرچند روزي كه در تعميرگاه باشه مثل اين مي‌مونه كه بيمه نداره و اگر خسارت ببينند نمي‌تونين از بيمه‌نامه شخص ثالث و بدنه استفاده كنيد.
پس شوهر من خسارت ماشين و بايد از كجا بده؟
بايد صاحب تعميرگاه اين خسارت را بده، از اون نخواستيد؟
نه، شوهرم مي‌گفت وقتي بيمه خسارت نمي‌ده صافكاره مي‌آد پول بده؟
بله، صافكاره بايد پول بده چون ماشين در اون روز در مسووليت اون بوده، مي‌بينيد بيمه تقصير نداره، حالا اگر صاحب تعميرگاه يك بيمه‌نامه مسووليت داشت مي‌تونست از بيمه‌ بدون هيچ حرفي پول خسارت شما رو بگيره، حالا از قضيه ماشين بگذريم اصلا نمي‌خوام اين گزارش هم بشه شخص ثالث و اتومبيل، از بيمه عمر چه مي‌دونيد؟
بيمه عمر؟ همون بيمه كه اگر بميري پولش و مي‌دن به خانواده‌ات؟
خب آره تقريبا اينجوريه اما قرار نيست همه بميرند تا پول بگيرن، مي‌شه بيمه عمرو پس‌انداز و سرمايه‌گذاري هم خريد، حالا شما از همون بيمه‌ها كه گفتيد داريد؟
نه، شنيدم كه اين بيمه هم هست و مي‌شه خريد اما راستش حال خيلي زوده به مردن فكر كنيم يه نگاه به دختر من بنداز تازه يك ساله شده.
اصلا اين فكر و كه بيمه عمر مال زمان مردنه فراموش كن، يعني بزار در اولويت بعدي به اين فكر كن كه از حالا مي‌توني يه بيمه‌نامه عمر و پس‌انداز براي خودت يا دخترت بخري تا روزي كه دخترت شد 20 ساله خواست بره دانشگاه، ازدواج كنه و خلاصه خرج‌هاي ديگه چه پولي پس‌انداز كردي.

20 سال ديگه خيلي زياده!
چند آقاي مسن روي دو تا نيمكت پارك روبه‌روي هم نشسته بودند و مشغول صحبت بودن رفتم جلو، همه توضيحات را دادم و پرسيدم اصلا مي‌دونيد روز 13آذر روز بيمه است؟ و همگي گفتند. نه. گفتم آقايون امسال چهاردهمين ساله كه بيمه مركزي ايران سمينار برگزاري مي‌كنه، كه بدتر شد چون همگي بيمه مركزيو هم نشاختند. ناچار پرسيدم، شما آقايون بيمه هستيد؟ بالاخره جوابشون مثبت و همگي گفتند بله.
بيمه كجا؟
: بيمه تامين اجتماعي هستيم ديگه.
نه بيمه‌هاي بازرگاني؟ تو رو خدا اين طوري نگاه نكنيد شركت‌هاي بيمه، ايران، آسيا؟ اصلا ماشين داريد؟
يكي گفت: پسرم داره. آهان همون بيمه ماشين و مي‌گي؟ اصلا پسرم راضي نيست.
خوب اين چيز تازه‌اي نيست البته! اما اون شركت‌ها به‌جز بيمه ماشين، بيمه‌هاي ديگر هم مي‌فروشن، مثل بيمه آتش‌سوزي، باربري، عمر، درمان و خيلي چيزهاي ديگر.
:نه بابا ما از اين بيمه‌ها نداريم.
خب چرا نخريديد؟ الان چقدر بازنشستگي مي‌گيريد؟
:نگيم بهتره حداقل آبرومون حفظ مي‌شه.
اگر بيمه عمر و پس‌انداز يك شركت بيمه بازرگاني را خريده‌بوديد الان سرمايه بيشتري داشتيد.
: نه بچه جان هيچ فرقي نمي‌كرد.
چرا؟
: چون از اين بيمه‌ها پول گرفتن كار سختيه؟
خوب البته كه بيمه مركزي و هم نشناختيد سخته باور كنيد بيمه‌ها پول مي‌دن و به توافقات خودشون عمل مي‌كنند.
اين مال دوره شما بچه‌ها است. دوره ما كه جوون بوديم انقلاب شد صاحب اين شركت‌هاي بيمه فرار كردند دولت همه‌رو سر و سامون داد و نمي‌دونم مردم پول خودشونو گرفتن يا نه. اون موقع بيمه فقط همين ماشين و خونه بود حال مد شده مي‌گن اگر ماهي آنقدر پول بدي 10 سال ديگه آنقدر پول مي‌گيري اون موقع اين حرف‌ها نبود!
ديگر حرف حساب جواب نداشت، درست وقتي كه بايد تصميم به خريد يك بيمه‌نامه عمر درست و حسابي مي‌گرفتند تقارن پيدا كرده بود با انحلال يك سري شركت‌هاي بيمه خصوصي و ادغام بعضي ديگر و تاسيس 4 شركت بيمه دولتي كه طي سال‌هاي گذشته متاسفانه فرصتي براي اعلام حضور خود پيدا نكرده بودند!
داشتم از پارك بيرون مي‌آمدم يك لبو فروش و ديدم جلوي در پارك ايستاده بود اول براي خريد لبو رفتم جلو بعد يادم افتاد اين هم مورد خوبي براي مصاحبه مي‌تونه باشه. گفتم آقا سلام خسته‌نباشي. گفت: خسته نيستم چقدر لبو مي‌خواي؟
گفتم: 2هزار تومن نه هزار تومن كافيه. نگاه كرد و گفت: اونقدر بخر كه بفهمي چه مزه‌اي داره.
سرمو بالا گرفتم و گفتم: هزار تومن خوبه ديگه مگه لبو چنده؟ يك لبوگرد كوچولو رو از وسط نصف كرد و گفت اين مي‌شه هزار تومان.
نگاه كردم و گفتم خوب 2هزار تومان بده، حداقل از اون شيره هم روش بريز البته اگر نمي‌گي مي‌شه 2500 تومن.
لبوفروش يه مرد حدود 40 ساله بود گفتم: اگر يه چيزي بپرسيم ناراحت نمي‌شي؟ البته اولش بگم من يه خبرنگارم گفت: واه واه از هر چي خبرنگار بدم مي‌آد. لبوت و كه گرفتي برو.
با اوقات تلخي گفتم: چيه آقا طلب‌داري؟
بدهكار نيستم لبو خريدي برو ديگه. خبرنگار بيكار.
گفتم اتفاقا الان سركارم يعني در انجام يك ماموريت اداري، گزارشي تهيه مي‌كنم گزارش بيمه راستش و بخواهي خواستم از تو هم مصاحبه بگيرم.
گفت: واي چه روزيه امروز، خبرنگار و بيمه هر چي كه بدم مي‌آد و چرخش و هل داد رفتم دنبالش برگشت گفت: خانم من مصاحبه نمي‌كنم آخه من چيكاره مملكتم مصاحبه كنم. ديدم اينجوريه گفتم، چنگال مي‌خواستم لبوم و چه جوري بخورم؟!
وقتي راه افتادم طرف روزنامه به خودم گفتم به فرض اينكه لبوفروش اجازه مي‌داد ازش سوال بپرسم. بايد چي مي‌گفتم؟ چرا لبو فروش شدي؟ كار بهتري نداري؟ بيمه هستي؟ بيمه عمر مي‌خري؟ حتما عصباني مي‌شد شايد هم خوشش مي‌اومد. مگر نمي‌گن تو هند گداها هم سر چهارراه‌ها بيمه‌نامه عمر دارن و روزانه حق بيمه پرداخت مي‌كنن؟
پياده به سمت شرق بلوار مي‌آمدم يك خانم ميانسال هم مسير من حركت مي‌كرد و يك ساك دستي داشت سلام كردم و گفتم: كمك مي‌خواهيد من مي‌تونم ساكتتون بيارم.
گفت: نه متشكرم خودم مي‌آرم، زياد سنگين نيست.
دوباره گفتم: خانم مزاحم و احيانا دزد نيستم، خبرنگار روزنامه‌ام بدم هم نمي‌آد با شما هم صحبت شوم ساكتون و بديد من بيارم، سنگين به نظر مي‌آد.
لبخندي زد و گفت: بفرماييد اين هم ساك ولي بايد تا ميدون ولي‌عصر بياري اعتراضي كه نداري؟
گفتم نه اما شما هم به سوالات من جواب بديد. با سر جواب مثبت داد و منتظر شد. پرسيدم؟ خانم چرا مردم ما بيمه نمي‌خرن؟
بيمه چي نمي‌خرن؟ همين سوال اشتباهه مثل خيلي اشتباه‌هاي ديگر هر روز تكرار مي‌شه.
منظورتون چيه؟
عزيزم مردم بيمه نمي‌خرن چون نمي‌دون چي را بايد بخرن، مردم ما هميشه بابت چيزي پول خرج مي‌كنن كه بدونن اون چيز چيه؟ به چه درد مي‌خوره و همون موقع هم استفاده كنن. وقتي شما مي‌پرسيد چرا بيمه نمي‌خرن دليلش همين يك كلمه است نمي‌دونن بايد بابت چي پول بدن.

شما بايد اطلاعات خوبي داشته باشيد، اما قبول كنيد. مساله اصلي همون مورد استفاده سريع و بهنگام است كه باعث مي‌شه مردم تمايلي به خريد بيمه نداشتند باشند.
قبول ندارم، اگر نياز شناخته بشه و دوايي براي درد آن وجود داشته باشد مردم بيمه مي‌خرن، همين خيابون و نگاه كن اين همه ماشين كه هر روز تعدادشون زياد مي‌شه تقريبا همه بيمه دارن مي‌دوني چرا؟ چون مردم ديگه مي‌دونن بابت چي دارن پول مي‌دن مي‌دونن تصادف كنند بايد به كجا برن و پول خسارت بگيرن اما ساير كالاهاي بيمه‌اي چيزي نيست كه مردم بدونن خوب طبيعي از كنارش بي‌تفاوت بگذرند و پول بابتش ندهند.
به نظر شما مشكل كجا است؟
من يك خانه دارم دو تا فرزند دارم كه آن طرف زندگي مي‌كنن و گاهي اوقات پيش آنها مي‌روم اما اينجا تنها هستم، اتفاقا شوهرم هم در يك سانحه رانندگي فوت كرد كه قصه مفصلي دارد و بماند.
خيلي وقت‌ها تو خونه نشستم مي‌شنوم يه دست‌فروش داره از تو كوچه رد مي‌شه داد مي‌زنه چه جنس‌هايي براي فروش داره؟ يه وقت با بلندگو مي‌گن و يه شعرهايي هم براي اونا مي‌سازن. خودت شنيدي وانت‌هاي ميوه‌فروش مي‌گن، خونه‌دار، بچه‌دار زنبيل و بردار بيار؟
خوب مي‌دوني چرا مي‌گه خونه‌دار، بچه‌دار، چون آدم خونه‌دار رفت‌وآمد داره و بچه‌دار كلي وسيله براي خونه مي‌خواد پس مي‌ره كه خريد كند. از اين ساده‌تر نمي‌شه به قضيه نگاه كرد، شركت‌هاي بيمه هنوز به اندازه وانتهاي ميوه‌فروش براي معرفي كالاي خود تلاش نكرده‌اند.
يك چيز ديگه هم اينكه دولت و ساير سازمان‌هاي ناظر بايد به مردم اطمينان بدهند كه بيمه خوب است و دولت مراقب همه چيز هست.
خانم نمي‌دونم چي بگم واقعا بايد مسائل را از چشم مردم نگاه كرد و قضايا را تجزيه و تحليل كرد.
خداحافظي كردم و رفتم روزنامه تا گزارش و تمام كنم.

  (نظر بدهید.)  نویسنده: رضا رجبی] [موضوع: آموزشی .عکس و مطالب جالب] [لینک ثابت]